ปฐมบท นครฉางอาน

      ลมชิวเทียน (ฤดูใบไม้ร่วง) เย็นเยือก เมฆครึ้มแผ่ปกคลุม

      กองทัพรักษานครหลวงสิบหมื่นนายประจำอยู่นอกคูหลวง หากยังไม่อาจหยุดยั้งหลิวเจิ้งได้

      วันขึ้นเก้าค่ำเดือนเก้า ประจวบเป็นเทศกาลฉงหยาง (หนึ่งในเทศกาลสำคัญของจีน นิยมปีนเข้าขึ้นสู่ที่สูง และชมดอกเบญจมาศ) และเป็นกำหนดล้างเมืองพระราชวังเป็นครั้งที่เจ็ดของหลิวเจิ้ง (พงศาวดารเรื่องตั้งฮั่นอ่านออกเสียงว่าอองมัง)

      ห่างจากครั้งก่อนที่หลิวเจิ้งบุกตะลุยวังฉางเล่อกงปลงพระชนม์ฮองไทเฮา ซึ่งเป็นต้นเหตุให้ราชวงศ์ฮั่นต้องล่มสลายเพียงห้าสิบวัน

 

      หวางหม่างขอบพระเนตรเต้นกระตุก บังเกิดความไม่สบายพระทัยกว่าเดิม พระองค์นึกเสียใจที่กระชากหลิวอิงลงจากราชบัลลังก์ เพื่อที่พระองค์จะได้ขึ้นครองราชย์กว่าเดิม นับตั้งแต่ก้าวขึ้นเป็นกษัตริย์ราชวงศ์ซิน หวางหม่างไม่เคยสบายพระทัยแม้สักวันเดียว หลิวเจิ้งคล้ายเป็นฝันร้ายคอยหลอกหลอน ฝันร้ายที่ไม่มีวันตื่นตลอดกาล

      พระหัตถ์ของพระองค์มีเหงื่อเย็นเยียบไหลซึม ครั้งนี้พระองค์วางกำลังสิบหมื่นอยู่นอกคูหลวง ตัดสินพระทัยต่อสู้แตกหัก สิบเดือนมานี้ พระองค์แม้ยามสุบินยังสุบินว่าหลบหนี คอยหลบซ่อนพระองค์ แทบตกเป็นที่หัวร่อเยาะของผู้คนทั้งแผ่นดิน

      หวางหม่างทรงทราบว่า หากครั้งนี้พระองค์ยังฆ่าหลิวเจิ้งไม่ได้ พระองค์จะตกอยู่ในเงามืดตลอดไป ในโลกหล้าได้แต่มีจักพพรรดิเพียงพระองค์เดียว หากมิใช่พระองค์ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ตามบัญชาสวรรค์ ก็เป็นอู่หลินหวงตี้ (จักรพรรดิบู๊) หลิวเจิ้ง

      หลิวเจิ้งเคยบุกเมืองพระราชวังหกครั้ง เข้าออกวังหลวงราวกับเป็นสถานที่รกร้างไร้ผู้คน บุกวังฉางเล่อกง เผาวังหมิงกวงกง เหยียบย่ำวังกุ้ยกงกับวังเป่ยกง แม้กระทั่งวังเว่ยยางกงก็ถูกทลายราบเป็นหน้ากลอง จุดมุ่งหมายของหลิวเจิ้งมีแต่หนึ่งเดียว คือปลงพระชนม์หวางหม่าง

      ผู้คนทั้งแผ่นดินล้วนทราบว่า หวางหม่างกับหลิวเจิ้งเป็นคู่แค้นที่ไม่ยอมอยู่ร่วมฟ้าเดียวกัน หวางหม่างล้มล้างราชวงศ์ฮั่นถึงแม้

      หลิวเจิ้งไม่ชมชอบยุ่งเกี่ยวกับการเมือง แต่จะอย่างไรเป็นเชื้อพระวงศ์ฮั่น สืบพระสายโลหิตตระกูลหลิว ทั้งยังได้รับการแต่งจากจากฮั่นไอตี้รัชกาลก่อน ดำรงตำแหน่งจักรพรรดิบู๊ ผู้ใดยึดครองบัลลังก์ราชวงศ์ฮั่นผู้นั้นเป็นศัตรูของท่าน

      หวางหม่างเป็นศัตรูของหลิวเจิ่ง ถือเป็นความเศร้าของหวางหม่าง ดังนั้นพระองค์หลบๆ ซ่อนๆ เป็นเวลาสิบเดือน หลิวเจิ้งบุกเมืองพระราชวังหกครั้ง สังหารทหารรักษาพระองค์นับหมื่น หากยังไม่อาจกำจัดหวางหม่างได้ นี่มิใช่หวางหม่างทรงมีพลังฝีมือถึงขั้นรอดพ้นจากเงื้อมมือหลิวเจิ้ง หากแต่หลิวเจิ้งหาร่องรอยของหวางหม่างไม่พบ ดังนั้นเผาทลายวังฉางเล่อกง เผาวังหมิงกวงกง ถล่มวังเว่ยยางกงจนราบคาบ...

      สิบเดือนมานี้หลิวเจิ้งแสดงฝีมือสมเป็นจักรพรรดิบู๊ ประกาศศักดาไปทุกเขตแคว้นไม่เคยมีผู้ใดกอปรด้วยพลังอานุภาพเช่นหลิวเจิ้งซึ่งบุกตะลุยไปทั่วเมืองพระราชวัง อาศัยกำลังเพียงลำพังต้านทานทหารทั้งประเทศ เข่นฆ่าจนหวางหม่างไม่เคยปรากฏพระองค์ออกมาสร้างตำนานอันลือลั่นในประวัติศาสตร์ยุทธจักร

หนังสือแนะนำ

Special Deal